Çanakkale, Ocak 2026;
Alp;
Sabah erken çıktığımız yolda sonunda bizim mahalleye sapmıştık. Çanakkale yolunda Nesrin hep camdan baktı. Neler düşündüğünü az çok tahmin etsem de yapabileceğim pek bir şey yoktu. Ailesi ile arasına giremezdim.
Aileler özellikle bizim toplumumuzda neden böyleydi gerçekten anlamıyorum. Ama sizi kontrol edebildikleri için severlerdi genelde.
Hiç aileleri dikkatlice incelediniz mi? Her dediklerini yapan hayırlı evlat olmaya çalışılan çocuklar ya yerilir ya da hor görülürdü.
Nerede hayırsız evlat var. Söz dinlemez asi. Hep el üstünde tutulur ne denilirse yapılır bir de övgü methiyeleri düzülürdü.
Ben hangisiydim bilmiyorum. Zaten ailem benimle çok uğraşmak zorunda da kalmamıştı. Hep yatılı okuldaydım. Hep eğitimdeydim.
İzinlerde ya da bayramlarda görürdüm g
