O buradaydı.İnanamıyorum.Kaçmaya çalışdamda sürekli önüme çıkıyor.Ben ne yapacağım.Sakin olmalıyım,kimse beni hatırlamıyor.Sakin ol.Onu unutmalısın Olivya.O seni hatırlamıyor.Sakın içeride bir aptallık yapma ve Demire odaklan.Onu koruman gerek.En önemlisi asla ağlama.
Demirin koluna girip,yavaş adımlarla kapıya yöneldik.Sürekli onun kokusunu arıyordum.Kendine söz verdin,aramayacakdın.
Kapılar açıldığında kendimi eski çağda hissetdim.Kontlar,kontestler,Dükler,düşesler hepsi öyle gözüküyordu.Sandalyeleri bile,kralların tahtlarına benziyordu.Bir kaç erkek oturmuş,kızlar başlarına toplaşmış,konuşuyorlar.Çok hoş bir manzara.
Demir gülümsüyerek,arkadaşları ile konuşuyordu.Benimse aklım fikrim Karandaydı.Acaba şimdi nerdeydi?Nasıldı?Değişmişmidir ve en önemlisi kimle geldi?
Demir arkadaşları
