Yol boyunca saydığım malzemeler yüzünden beyni sulanan yalnız ben değildim. Phill en sonunda bezgince bir ifadeyle bana bakıp ''Yeter!'' diye bağırdığında artık istese de beynimin mahrem odalarında gezinemeyecek kadar yorulduğunu anlamıştım. Bu farkındalıkla kaçan keyfim çok az yerine gelse de bu durum pek uzun sürmemişti.
Kafamdaki düşüncelerin akışının yavaşlaması, Phill'in var ile yok arası varlığı ile dinginleşen ruhuma eziyet etmek için aniden kulaklarıma dolan uğultu ile kulaklarımı kapatmıştım. Sessizlik ile birlikte dün gece duyduğum uğultu, beynimde dağlar arasında yankılanan bağırtı sesi gibi dolanmaya başlamıştı.
Araba hareket ederken dikkatini yola vermiş olan Phill'in başımın ağrıdığını ve uğultunun geri döndüğünü anlamasının gecikmesinden her daim kafamdakileri duyamadığı
