Aramızda konuştuğumuz dakikalar saatlere döndü. Zaman akıyordu ama bir türlü karar veremiyorduk. Önümüzde pek çok yol vardı ve hepimiz başka bir yöne gitmek istiyorduk.
Enzo, inatla babamı görmem gerektiğini söylüyordu. Bana geldiğinde babamızın öldüğünü söylemişti. İlk başta inanmıştım. İnanmıştım çünkü pek çok acıyı kısa bir süre içinde yaşamıştım. Büyük acılar çekerken ruhumdan parçalar koparken babamın acısını da atlatmış olabilirdim. Emin olamamıştım işte, o yaşlı bunak ölmüş olabilirdi. Nankör bir evlat gibi gözükebilirim ama kendimce haklıyım ona böyle davranmakta.
İlk yanına gittiğimde bana davranış şeklini asla unutmadım ve unutmayacağım. Bir paçavraya bile benim kadar hakaret edilmemiştir.
Ben bir kraliçeyim, büyük güçlerim ve havalı mor saçlarım var. Güzel, parlak ve su gibi
