"İnsan iki kez doğar. Önce annesinden,sonra kendisinden. İlki hayata gelmek içindir, ikincisi hayat bulmak."
Yıllar önce annemin ölümüne sebep olacak doğumda hayata gelmiş, Efe'yi tanıyarak ise hayat bulmuştum. O zamana kadar sürdüğüm başına buyruk, kimilerine göre savruk, kimilerine göre de buruk hayatımda büyük bir yanılgı yaşamış ve bu süre zarfında kendimi bulduğumu, kendim olduğunu sanmıştım. Ne kadar da yanılmışım. İkinci kez yaşadığım yokluğunda nefessiz kalmak, var olan ama cansız duran bir eşyadan farksız hissettirmiyordu.
Madem damat ortalarda yoktu, bu gelinliğin içinde azap çekmeme de gerek yoktu. Yine de istemeye istemeye çıkardım üzerimden. Oysa ki odanın kapısından girip beni içinde görünce afallamasını ve heyecanını her zamanki gibi coşkulu bir şekilde yaşamasını seyretm
