Deren evin bahçesine adım attığında kardeşinin radarına girmişti. ‘’Kimden dayak yedin?’’ diye sordu yüzündeki morluğa bakarken.
‘’Sana ne!’’
Eve gitmek istediğinde kardeşi önüne geçti. ‘’Ne oldu? Söyle!’’
‘’Düş yakamdan Azra. Uğraşamam.’’
‘’İnatlaşmada söyle işte. Sen birinden dayak yiyecek kadar güçsüz değilsin.’’ Ağabeyinin ellerini tutup baktı. ‘’Karşılık bile vermemişsin. Anlat!’’
Deren öfkeyle yere bir tekme savurdu. ‘’Kim olduğunu bilmiyorum. Sanırım Kamer’in ağabeyiydi. Peşinde sürükleyerek götürdü ve gözlerindeki o korkuyu görünce engel olmak için hiçbir şey yapmadım. Öylece izin verdim.’’
‘’Sana başına bela alacaksın demiştim. Sevecek başka birini bulamadın mı?’’
‘’Başına bela alan ben değilim.’’ Çaresizlikten bağırarak konuşuyordu. ‘’Ailesi anlattığın gibiyse Kamer ş
