Elimle sıkı sıkı tuttuğum telefonun ekranını çevirip, kilit ekranını kaydırarak son aramalara girdim.
Gazi'nin numarasının üzerine dokunarak aradım.
Telefon çalmaya devam ederken, karşımdaki aynadan kendime baktım.
Beyaz kot pantolon, bebe mavisi askılı bluz giymiştim.
Ayağımda da sandaletlerim vardı, saçlarımı tarayıp omuzlarımdan aşağıya bırakmıştım.
Niyetim bu sabah kahvaltıyı nişanlımla yapmaktı.
Dün gece ağlamaktan şişmiş gözlerimde umut ışığı vardı bu sabah. Yıllar sonra ilk defa gülümseyerek uyanmıştım.
Sebebi Gazi'ydi. Ve ben asla ondan bu mutluluğumu esirgemeyecektim.
Kulağıma yasladığım telefon açılınca, Gazi'den önce davrandım.
"Günaydın."
"Günaydın Cihanfer'im."
Sesi oldukça dinç ve neşeli geliyordu.
"Güne erken başlayanlardan mısın sende?"
"Güne seninle başlayanla
