Büyük bir kapıdan Cihan'ın açtığı anahtarla girmiştik.
Geniş ve uzun bir koridora açıldığını görmemle beraber, koridorun sonundaki merdivenden gelen bir kız Cihan'a büyük sevgiyle koşup sarılmış, nereden geldiklerini bile anlamadığım diğer kızları da, hatta onun değimiyle Hatunları da toplamıştı.
Cihan, o her zaman göründüğünden daha rahat, daha mutlu! Ve tatlı gözüküyordu.
Ona Kahraman diyen kızın sorusuna cevap verdikten sonra yanıma gelip beni kendi olduğu yere çekti.
Elimi bırakmadan bağdaş kurunca, bende ona ayak uydurmak zorunda kaldım.
Kızlarda hemen önümüzde ilki sıralı yarım ay şeklini alarak oturdular.
"Kahraman, bizimle tanıştırmayacak mısın Meleğini?"
"Ben çok kıskanırım ama yaa"
"Eğer seni üzerse yolarım Cihan bilmiş ol!"
Tehditler, sorular havada uçuşurken elimi ciha
