Yarım saatten fazla süren otobüs yolculuğunun ardından evimizin olduğu sokağa giriş yaptık. Destina omzumun altında belime sıkıca sarılmış vaziyette adımlarıma eşlik etmeye çalışıyordu.
''Bir şeyi itiraf edeyim mi?''
''Neyi?''
''Başlarda bu sokağa, apartmana daha doğrusu İstanbul'un görmediğim yüzüne alışamayıp köşke dönmeyi düşündüm.''
Başımı eğerek yüzüne daha net baktım.
''Peki ne durdurdu seni?''
''Sen tabi ki.''
Dudaklarıma yönelen dudakları zarif bir öpücük kondurdu. Bir kız havasında kızaran yanaklarıma sırıtan dişlerim eşlik etti. Anahtarımızla girdiğimiz evde Destina hemen gitarı kucakladı.
''Emre Bey sözünüzü unutmayın. Kulaklarım sizi dinlemek için can atıyor.''
Sandalyeye geçerek gitarımı elime aldım.
''Birazdan isyan etmesin sonra.''
''Sizi dinlemek onun ömrü boyunc
