**********
"Destina!"
Görüntünün ardından gelen ses ne yazık ki yoktu, gülüşler kaybolmuş yerini hüzne bırakmıştı. Salıncağa bakınca kahkahalar atan kız donuk vaziyette duvara bakıyordu. Ellerine dokunduğumda buz gibi teni içimi ürpertti.
"Ne oldu? Salıncağa mı üzüldün? Hemen tamir ederim ya ben bunu."
Yanımdan yavaş adımlar atarak uzaklaşmaya başladı. Gülümsemesine beni o kadar alıştırmıştı ki, bu davranışları fazlasıyla garipti.
"Destina atların yanına mı gidiyorsun?"
Yine cevap yoktu. Bu sessizlik hiç hayra alamet değildi. İçeriden Saliha Anne ve Ayşe Hanım çıktı. İkisinin de yüzü bembeyazdı. Telaşlı halleri evin içinde bir şey olduğunu gösteriyordu. Ayşe Hanımın gözleri dolmuş, ses tonu titrek bir hal almıştı.
"Emre Bey Destina ne tarafa gitti?"
"Atların yanına doğru gitti. B
