Nihayet bir hafta geçmişti. Bugün Destina'nın doğum günüydü. Hediyesini de tamamlamıştım. Hazırladığım hediyem Destina'ya vermek istediğim mesajı simgeliyordu, Mavi kuşumun da odamda neşeli seslenişleri bana ayrı bir ilham kaynağı oluyordu. Fazla detaylı bir hediye değildi bu; ama benim için çok önemli bir mesajlar içeriyordu. Hemen paketleyip küçük bir notla Destina'nın kütüphanesine bıraktım. Tekrardan odama doğru gidecekken Saliha Annenin ağladığını gördüm.
''Anne, niye ağlıyorsun sen ya, görüyorum arada yüzünü siliyorsun gizlice?''
''Yok yavrum, biraz önce soğan doğradım o kadar.''
''Ya ben soğan göremiyorum ortamda.'' burnumu bir iki çektim ''Koku alma duyumu mu kaybettim yoksa, soğan kokusu da almıyorum, lütfen söyle ne oldu?'' gözyaşlarını elimle sildim ve omuzlarından tuttum :
