Sözler verilirdi. Tutulmayacağını bilsen de inanmak istediğin sözler. Hiçbir zaman gerçekleşmeyen sözler. Can yakan sözler. ?
Hüma’dan devam……
Spiral basamakları bayramda şeker toplayan çocuk sevinciyle hızlı hızlı indim. Kapıyı açıp ben geldim diye bağırma isteğimi zar zor zaptederek. Bir parçam öylesine bağlıydı ki buraya uzak düştüğüm anda kendi kendine depresyona giriyordu. Kapıyı kendi anahtarımla açıp içeri girdiğimde Seyhun’u özel odasının önünde tablolarla bulmayı beklemiyordum. Her biri ayrı renk örtüyle kaplı altı tablo duvara dayanmış bir halde Seyhun da başlarında dikilirken beni gördüğüne mutlu olmamış gibiydi. Gözlerimi kısıp elimdeki kutuyu ve çantamı portmantoya koydum. Kapı birazdan açılacaktı. Koşar adım yanına vardım.
-Orada tablolar mı var ?
Bir süre ifadesiz gözle
