Herkesin sırları vardı. Arkadaşlarından, ailesinden bazen yeri geldiğinde kendinden bile sakladığı. Seyhun benim sırrımdı. Bu yüzden bana kızmaya hakları yoktu. Ben öyle düşünüyordum en başından beri...
Lise üçüncü sınıfın mayıs ayının herhangi bir günüydü bizim için. En azından benim için öyleydi. Okula gidip hiçbir şey anlamadığım, daha doğru bir ifadeyle dersini anlatamayan fizikçiyi dinleyecek sonra eve geri dönecektim. Öğleden sonra hocaların toplantısı olduğu için okul yarım gündü. Ve bu sıradan bir lise öğrencisi için veli nimet demekti. On ikinci sınıf baskısı çökmeseydi üstüme şu an yatağımda yatıyor olurdum ya. Boş bakışlarla tahtayı izlerken yan masada oturan Selen sıranın altına açtığı kitabını okuyordu. Anlamadığım bir şeyi dinlemekle neden vakit öldüreyim felsefesi gayet ye
