Zaman... Kimseyi beklemeden akıp giden zaman... Yaşanmışlıkları , bitmez denilen sevdaları , geçmez sanılan acıları, solmayacağına inanılan gülüşleri, bir daha eskisi gibi sağlam kalmayacak yıkılışları , sonsuza dek verilen sözleri , kalbi parçalara ayıran hüzünleri, affedilemeyen kırgınlıkları , uğruna her şeyin feda edildiği zaferleri birbiri ardına defneden zaman... Merhameti olmayan , gideni gittiğiyle bırakan zaman... Kalanı yaşamaya mahkum eden zaman... Sanki her şeyin suçlusuymuş gibi zaman. Oysa zamanın hangi yöne akacağını belirleyen insan. Kaderini kendi seçer insan. O seçimin doğruluğunu yada yanlışlığını yaşayarak öğrenir. Zaman sadece öğreneceğimiz o âna taşır bizi. Bizim hiç bilmediğimiz, belki de hiç beklemediğimiz o âna...
Akşam kızıllığını izlerken tatlımı yemiştim. Kabul
