Gerçekten abim, geldiği günden bu güne kadar -ki bu süreç koskoca dört gün demek oluyor- canıma okumak konusunda oldukça istikrarlı davranıyordu. Sabah, ben işe gelirken kendisi de işleri olduğu iddiasıyla evden benimle çıkıyordu. Beni ajansa bırakıp gidiyordu. Akşam iş çıkışlarında ise Allah'ın hikmeti sayesinde, "tesadüfen" karşılaşıyorduk ve eve birlikte dönüyorduk hep. Elime her telefon aldığımda, ilgi manyağı bir adama dönüşüyordu. Yiğit ile uzaklaşmam için elinden geleni yapacaktı belli ki. Üstelik en yakın ve tek arkadaşım olan Sibel'i de bahane edip kaçamıyordum. Çünkü, kötü gün dostum, bu kez de abime aşık olmuştu ve her gün bizdeydi.
Allah; bu günleri, bana, akıl sağlığımı sınamak için mi yaşatıyordu? Bilemiyorum. Yiğit'i çok özlemiştim. Ona bu kadar kısa zamanda, böyle büyük b
