Bilgisayar ekranındaki grafiklere göz gezdirirken, bu sabahı aklımdan çıkarmak için çaba harcıyordum. Aslında olağan dışı pek bir şey olmamıştı. Yine de Yiğit'le ilgili her ayrıntıyı uzun uzun düşünmeye alışmam gerekiyordu sanırım. Burnumun üstüne düşen saçımı üflerken homurdandım. Resmen çarpılmıştım. Daha iki kere karşılaştığım bir adam hakkında, düşündüklerimin başka bir açıklaması yoktu.
Duygularımdaki karışıklık, kendi iç dünyamda bile beni dengesizleştiriyordu. Yiğit'e kapılıp gitme arzusu, henüz boşanmadan aklıma girmiş olan düşüncelerin utancı, yeni duyguların heyecanı, Yiğit'i yeterince tanımıyor olmanın endişesi ve birde onun, benimle ilgilenmeyeceğine dair hissettiğim kuvvetli aşağılık kompleksi.
Bir kere ben, onun müvekkiliydim. Durumu etik olarak nitelendirmeyeceği gerçeği b
