Bazen elimize küçük bir diken batınca ağlarız.
Bazen en ufak şey için gözyaşı dökeriz.
Çıtkırıldım derler.Kadınları anlamak zor derler. 'Buna mı üzüldün gerçekten?'sözünü çok duyarız mesela.
Ona üzülmemiştir hâlbuki o kadın. "Onlara" üzülmüştür.
Çok canı yanar. Çok gözü dolar ama söylemez.
Çok şeyde aklı takılı kalır. Kalbi çok kırılır. Paramparça olur bazen. Kendi kendine onarmaya çalışır.
İşte bunların hepsini kalbinin en derin yerlerine gömer. Öyle bir an gelir ki artık dayanamaz. Sığmaz kalbine yaşadıkları. Küçük bir diken batar eline.
Evet küçük bir diken...
Ondan sebep bilir herşeyi.
Ağlamasına mazerettir o.
Yada küçük bir sebep vardır. Göz pınarları taşar hemen.
'Buna mı üzüldün?' derler.
'Bunun için mi ağladın?'
'Abartma artık!'
Oysa sadece somut şeyleri dü
