" Ve aleyküm selam Toprak"
" Eylül sen hastaneye mi gittin? Yengen söyledi. Kızım niye dinlenmiyorsun sen? "
" Evet hastanedeyim bir gün dinlendim zaten yeter o bana. Sen neredesin? "
" İşim vardı sabah erkenden. Şimdi bitti. Akşama doğru tekrar geleceğim."
" E şuan işin yoksa buraya gelsene hem geçen gün söyleyeceğim şeyi söylerim. O gün söyleyemedim malûm"
" Olur gelirim işim yok zaten. Hastanenin dış kapısına gelince ben seni ararım olur mu?"
" Yok yok orada beklemene gerek yok.
Sen içeri gel. Ama içeri gelince beni ara bulamayabilirsin."
" İçeri mi?! Ta..tamam ben seni ararım. Allah'a emanet ol."
O olaydan ardından bir gün geçmişti. Toprağın zoruyla bir gün evde dinlenmiştim. Yengem hayli panik yapıp o gün, gün boyu beni ayağa kaldırmadı.
Bugün de Toprağın yersiz endişeler
