1997 MAYIS
Suna Eralp'ten
Korkuyordum. Hem de çok. Ama kendim için değil; yavrum için korkuyordum. O daha doğmamıştı, bile. Onu, benden koparmalarından korkuyordum. Ona bir şey yapmaları beni kahrederdi. Her gün Allah'a dua ediyorum. Biliyorum, çok nankör bir kulum, ama kendim için değildi. Bu yakarış oğlum içindi. O daha kanatlanmamış bir melekti. Meleklerin korunmaya ihtiyacı vardı.
Her saniye Allah'a yalvarıyorum ama Patron tüm zehrini bize akıtmıştı ve asla bizi bırakmıyordu. İntikam için yaşıyordu. Biz kaçtıkça o buluyordu. Evin kapısı hızlı açılınca korkuyla ayağa kalktım. Hemen odanın içindeki gizli yerimize saklandım.
Bu kaçıncı evimiz? Bir zaman sonra saymaktan bıkmıştım. Sürekli bizi buluyorlardı. Biz de mekân değiştiriyorduk. Elimizdeki para bu işlere yarıyordu.
Suna diye
