Odaya çıktığımızda Defne'nin haklı olduğu noktalar benim canımı sıksa da belli etmedim. Neler anlatacağımı, nasıl konuşacağımı kafamda belli bir sıraya koyamamıştım henüz. Akşam Oya ile konuştuktan sonra eğer anne babamla ayrı yerde konuşursam beni desteklemeyeceği açıkça görülüyordu onun da.
Defne'nin başı göğsümde, benim de elim saçındayken nefesi uyku haline geçti. Onun da endişeleri vardı. Sorun endişesi olması değildi, bu endişeleri giderebilecek hazırlığımın olmaması, ailemin vereceği tepkinin Defne'yi üzebilme ihtimaliydi.
Bir yere göreve giderken hazırlık yapardım. Uçağı uçuracakken son kontrolleri yapar, kabin ekibine görevlerini söylerdim. İyi bildiğim konularda sıkıntı yaşamadan gereği neyse ne yapar ne eder, kaldırır ve indirirdim uçağı. Onun da tehlikeli olduğu zamanlarda, b
