Uçak pistte ilerlerken biz de dış hatlara doğru yürümeye başladık. Yusuf kolunu omzuma attı. Benim aklımdan Defne'nin eli kalbimin üstündeyken söylediği son sözleri geçerken beynim uğulduyordu. Bana vermek istediği değerli olmayan neyi olabilirdi?
"Allah kavuştursun bro. Uçağın arkasından su mu dökseydik." Amin.
Ne diyordum ben? Dönüp Yusuf'a baktım. Daha doğrusu Yusuf'un koluna. Siktir.
"Siktir. Yusuf?" Kalbin mi değersiz Defne senin? Nasıl düşünürsün böyle? Gülmeye başladım bir an durgunluk sonrası.
"Hayırdır oğlum, ne sırıtıyorsun? Çukurlar çıktı yine?"
"Defne'yi nasıl yalnız bıraktım? Çok salağım. Hıyarın tekiyim. Allah beni bildiği yapsın. Siktir ya."
"Ne olmuş Defne'ye?" Senin değer vermediğin kalbe ben ölürüm.
"Ben sizinle gelemem. Defne'nin yanında olmam lazım."
Dönüp ger
