Yiğit ertesi gecede gelmişti, bir sonraki gecede bir hafta boyunca her gece gelmişti ve sadece gözleriyle hasret gideriyor daha sonra ise o nazik dokunuşlarla ellerimi öpüp gidiyordu bu kadar dı başka hiçbir şekilde dokunmuyordu, dokunmadan sevmek için yaratılmıştı sanki. Atlas ise bir haftadır yoktu artık ailesi ile aramız su sızmaz dostluktan hiç tanışmamışız gibi bir yabancılığa dönüşmüştü. Ben üzülmüyordum şu an ise heyecanlı bir şekilde akşam Yiğitin ailesi bize geleceği için hazırlanmakla meşguldüm. Güzel değil çok güzel olmak istiyordum. Her gece gördüğüm yüzüne saatler bile geçmeden hemen özlüyordum ve biraz daha onsuz kalmaya dayanamayacak gibiydim. Amelia’nın yardımı ile saçlarımın önünden iki bukle sarkacak şekilde bırakmış geri kalanı ise ensemin hemen yukarısında bir topuz şek
