Gözlerimi kaçırdım. Atlas hala avazı çıktığı kadar bağırarak arkamızdan geldiğinde bizi burun buruna görmeyi beklemiyordu ama gözü de bir şey görmüyordu bileğimi tutup kendine doğru çevirdiğinde sinirlerim daha da artıyordu benim aksime Atlas dokunsam ağlayacak gibi duruyordu.
“Gitme lütfen sevgilim konuşalım. Ben hatalıyım lütfen bırakma beni. Evet seni getiren Yiğit di ama bu beni sana olan sevgimin sahte olduğunu göstermez ki haklısın dürüst olmamak hatamdı ama ne olur beni sensizlikle cezalandırma yaşvarırım çocukça bir hatamın bedelini sensizlikle ödetme.”
Sözlerini destekleyen gözyaşlarını görmek istemiyordum, baktıkça vicdanımla oynuyordu evet herkes böyle düşünürdü çocukça bir hata ben öyle hissetmiyordum ki, sanki bu hata tüm hayatıma mâl olmuştu seçimlerim hep buna göre belirle
