Bu hayat bir kumar gibiydi. Şeytan yanı başımda hislerim ise kumar masası. Sona biz kalmıştık, en iyi hamleyi yapan kazanacaktı. Ama bilmesi gereken ben zaten şeytanla kumar oynamıştım. O benim önümde durabilir miydi? Duramazdı.
Arabaya bindim. Arkamdan haykırdı, adamlara nefretini kustu ama umursamadım. Biliyordum bütün gece kendini harap edecekti.
“Gidelim.” Şoför komutum ile öne atılıp saniyeler içerisinde oradan uzaklaştı. Arkamda bıraktığım enkazın altında kalmaktan korkuyordum. Ben aslında çoğu zaman, çoğu şeyden korkmuştum lâkin bunu dile asla getirememiştim. Nitekim getirmemeye devam da edecektim. Benim korkularımı, benim acılarımı, benim göz yaşlarımı gören adam beni sırtımdan bıçaklamıştı.
Zaten hep en sevdiğimiz en derinden yaralardı bizi.
Yara yama tutmazdı da, yarına izi k
