Akif Han ERDEMOĞLU:
Aşılamayan olaylar, tanımlanamayan sözler ve anlamı olmayan bakışlar vardır. Yüce insanlığın üzerine yağan acı birer birer sızlatır kemikleri, kimileri derinden oynar kimileri ise gülümseyerek maskesini indirmeyi reddeder.
Hangisi daha güçlü?
Hep soğuk olanlar mı?
Yoksa gülümseyerek acılarını örtbas edenler mi?
Örneğin ben hep soğuktum, belki yaradılışım gereği fıtratımda bu vardı ancak acı ömre tekabül ederken bilinmezliğin sonu yoktu ve olmayacaktı
Acıyla yumdum gözlerimi, hiç açılmamasını diledim. O’nun güzel gözleri kapalıyken benim gözlerim açık olmamalıydı.
Bu bana yasaktı.
Bu bana haramdı.
Elimi saçlarıma daldırıp sertçe, hırsımı almak istercesine çekiştirdim. Bunu istememiştim, böyle olsun istememiştim. Yemin ederim ki istememiştim. Çok düşünmüş kafayı
