"Sarhoşsun." diyerek şaşkınlığın verdiği etkiden bu söz ile kaçmaya çalıştı ancak ben bunu çabucak fark etmiştim.
"Ya ama mızıkçılık yapıyorsun," dedim şımarık bir çocuk edasıyla, ardından dudaklarımı büzdüm. Bakışları bir an, büzdüğüm anlık olarak dudaklarıma döndü.
"Öyle mi?" Sanki şu an ne dediğini bilmiyor da, sırf konuşmak için konuşuyormuş gibiydi.
Dönen başımı umursamadan ayağa kalktım ve sarsak adımlarımı mutfağa yönlendirmeye çalıştım ancak istediğim olmadı.
Daha bir adım atmışken ayağım onun ayağına takıldı ve saniyeler içinde kendimi onun kucağında buldum.
Kıkırdadım.
Dondu kaldı.
Umursamadım.
Kucağına biraz daha yerleşip kollarımı boynuna dolayarak tekrardan hıçkırdım. Genzimde tadını sürdüren viski, durmadan yutkunmama ve dudaklarımı yalamama neden oluyordu.
"Hı hı,
