Orada dikilmeye devam ettiğim süre boyunca beni ilk fark eden Deniz oldu. Çığlık atarak eliyle ağzını kapattığında dolan gözlerine bu mesafeden şahit olmuştum. Deniz, içeriye açılan kapının önünde sırıtarak İrem ve Demir'i izliyordu, son anda bana gözü takılmıştı. Enes ise kulaklıkları kulağında gözleri kapalı çimenlere uzanmış vaziyetteydi.
“Mercan?” Dedi Deniz büyük bir feryat eşliğinde. O sırada Demir kafasını omzunun üzerinden çevirip bana dönmüştü. Şaşırdığı apaçık belliydi lakin gözlerinin parlaması gözleri dolduğu için miydi emin değildim. Tepki vermeden onlara bakarken Demir, büyük adımlarla yanıma geldi ve kolumdan tuttuğu gibi çekti beni kollarının arasına.
“Şükürler olsun.” Dedi saçlarımın arasına bir öpücük bırakıp. “Şükürler olsun ki hayattasın.” Cevap vermedim ancak onu da
