22.bölüm

1400 Kelimeler

"Defne, uyan güzelim!" Poyraz yatağımda uyuyan Defne 'yi uyandırmaya çalışırken bende çantamı hazırlıyordum. "Poyraz? En güzel rüyamda uyandırdın!" Defne dağınık saçlarıyla mücadele ederken bir yandan da pıtır pıtır Poyraz'a söyleniyordu. Poyraz sessiz bir kahkaha atıp Defne nin saçlarını tek hamlede geriye atıp yanağına kocaman bir öpücük kondurdu. "Umarım rüyanda beni görmüşsündür küçük hanım!" Defne söylediğim şey ile hızla yataktan çıkıp yanıma geldi. Dizlerime sarılınca kocaman gülümseyip saçlarını sevdim. "Üzgünüm Nisan ama seni görmüş de sayılırım! Çünkü annemi gördüm.." dediğinde kollarından tutup kucağıma aldım. Zaten minicik olduğu için hiç zorlanmadım. "Ne güzel! Annen seni o kadar seviyor ki rüyalarında seni yalnız bırakmıyor." Defne heyecanla bana bakıp yanağımı öptü. "De

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE