Buğlem geldikleri yerle gülümseyerek kendisine yer edindi. Buğra yanına yerleşip kolunu omzuna atınca kafasını arkasına yasladı. Karşısına Alya oturduğunda ona sıcacık bil gülüş atıp Buğra'nın, omzundaki elini kendi eliyle birleştirdi. Buğra Buğlem'in göremediğini bildiği için Alya'ya doya doya nefretle bakabilirdi. Alya'nın kabul etmesi gerekiyordu artık. Buğra Buğlem'i bırakmaz, ondan asla vazgeçmezdi. Dudaklarını Buğlem'in saçlarında gezdirirken burnuna dolan kokuyla mest oluyordu. Bu kız varolan bir şampuanla saçlarını yıkıyor olamazdı. Başka bir şey kullanıyor olmalıydı. Hiçbir şeyin kokusu bu kadar güzel değildi. Buğlem Buğra'nın hareketsizce dudaklarını bastırdığını fark edince kafasını kaldırıp baktı. Buğra'nın dudakları saçlarından alnına kauınca kendisini çekip Buğlem'in gözlerin
