Buğlem kaşlarını çatmış kollarını bağlamış oturuyordu. Her şey yetmemiş gibi Ensar salağı tutup Sevtap'tan hoşlanmıştı. Böyle bir şeyin olacağını tahmin edip onları uzak tutması gerekiyordu. Ne kendisi ne de Güneş bu olaydan asla memnun değillerdi. "Asmayın artık yüzünüzü yeter." dedi arkada oturan Ensar. Güneş dirseğini abisinin karnına geçirince Ensar inleyip iki büklüm oldu. "Yavaş lan. Gavura vurur gibi vuruyorsun ya." diye acıyla söylendi. "Beter ol. Ayrıca sus sen. Senin konuşmaya hakkın yok." diye söylendi önde oturan Buğlem. Buğra gülerek Buğlem'in yanağından makas aldı. Kaşları çatık çatık otururken fazla tatlı görünüyordu. Buğlem, Buğra'nın hareketiyle hemen yumuşadı. Gözleri gülercesine baktı. Şu çocuğa gün geçtikçe aşık olmamak elinde değildi. "Ya ben ne yaptım?" Ensa

