İkradan...
Son iki haftadır yaşadıklarımın kabus olasını dileyerek uyandığım sabah.Bu konaktaki son günümdü. Zoraki edilen kahvaltının ardından. Babam
"Çiçeğim biliyorum misafirsin artık ama elinden bi kahve içermiyiz?" diye sordu. Kalkıp boynuna sarıldım "Tabiki yakışıklım hemen yapıyorum." dedim sahte bir neşe ile.
Ben İkra Akbey babasının kıymetlisi, abisinin gözbebeği, amcalarını çiçeğine küçük kardeşinin en sevgilisi. İki yıl önce gördüğüm gözlerine aşık olduğum şimdilerde bana nefretle bakan adamla evleniyorum. Ben İkra yaşadığı cografyanın katı kurallarına kurban giden ilk değil ve son olmayacak kız abimin hayatı için kendimden vazgeçiyorum.
Gelinlik meselesini ben istemedim diye kapattım, yengemden de kimseye söylememesini rica ettim. Akşama nikahım var ve ben simsiyah bir el
