Öykü Arzu Çayır
Benim hayalim gerçek oluyordu. Bir odamın kitaplarla dolu olmasını istemiştim. Şu an da oluyordu.
İkinci hayalim ise evli ve mutlu bir evlilik. En çok istediğim evliliğim mutlu olmasıydı. O hayalim gerçek olacak mi? Bilmiyorum ama olmasını isterim. Şu an ben mutluydum.
Emir'den ayrıldım. Göz yaşlarımı da sildim. Kitaplarımı özlemiştim. Koşarak onların yanına gittim. Ballarım, sizi çok özledim. Nerdeyse iki hafta görmemiştim.
Her birini öpüp koklamak istiyordum. Emir benim yanıma geldi. “Beni bile bu kadar izlemiyorsun! Yazıklar olsun! Ben seni bunları sevdiğin gibi sevdim. Sen beni niye sevmedin?” Yanına gidip sarıldım.
Bir şey itirafı ettim. “Bende seni seviyorum!” dedim. Bir en gözlerinde ışık belirdi. “Ama o zamana kadar ıslak mendil ve selpak getir de, bebekleri
