Öykü Arzu Çayır
Emir'i kendim den ayırdım. “Ya, ruju mu sildin, ya!” Sızlandım. Emir elini dudağımın kenarın koydu. Bir şey sildi.
“Sızlanma! İyiki seni öptüm, sanki öldürürdü. Hadi, içeri geçelim. Bizi merak etmişlerdir.” Elimden tutup ilerletti. Ama elimi çektim.
İçeriye geçtik. Annem,“Kızım, gel, hadi. Kahve yapalım. Ben mutfaktayım. Sende nasıl içtiklerini öğren! Öyle gel, tamam mi, balım?” Başımı salladım.
Babamla abimin kahvesini biliyordum. Anneanneminde biliyordum. Dedem kahve içmezdi.
Emir'in anneannesi ve dedesine baktım. “İki sade!” Dedi, Hümeyra hanım. Kocası yerinede konuştu.
Emir'in annesi ve babasına baktım. “Orta şekerli, Emel ve Eymen de, şekerli içer. Emir de sen yapcan zaten!” Utandım. Yüzüm kızardı.
Mutfakğa gittim. Emir'in kahvesine ne katacağımı biliyordu
