İnsanın nutku tutulurdu.
Konuşamazdı.
Hareket edemezdi.
Sadece tepkisiz bir şekilde etrafına bakardı ya, işte şuan o anı yaşıyordum.
Aldığım nefes boğazımda tıkanıp ciğerlerime bomba etkisi yaratıyordu.
Her şeyi beklerdim ama böyle bir şeyi beklemezdim.
Adım atamıyordum. beklediğim şey fotoğraflarımın duvarlara yapıştırılması, veyahut başka şeyler ancak, bunu beklemezdim.
Allah'ım...
Sarı loş bir ışığın aydınlattığı odada duyulan cılız nabız sesleri kulaklarıma dolup sessizce bakabilmemi sağlamıştı.
Monitörden yükselen nabız sesleri kulağımda çınlıyordu.
Odanın ortasında bir yatak vardı, yatağın üzerinde ise bir kız...
Ama bu kız...
Boğaç'ın beni getirdiği zamanki odada fotoğrafları incelerken gördüğüm kızdı. Kardeşi diye düşündüğüm.
Siyah saçları bir ok gibi yatağa serilmişt
