Ertesi gün yapılan tetkiklerden sonra doktorların sevkinde sakınca görmedikleri Ural, ambulansa bindirilirken Ayşe, Selin ve Gökçe de Yusuf’un kullandığı araçla onu takip etti.
Kocası hala kendine gelemediği için fazlasıyla endişeli olan Ayşe, yol boyu dua ederken şoförün yanındaki yolcu koltuğuna oturmuş Gökçe kendisini huzursuz hissediyordu.
Ablası rahat uzansın diye geçmişti öne ama yine de kalbi bu işe tepki verdiği için suçluluk duyuyordu. Bin defa tekrar etmiş, kendini ikna etmişti aslında ama o aptal et parçası kafasına göre takılıyordu.
Bu ara her şey üst üste geldiği için diye yine teskin etti kendini. Bu kadar zamandır ilgi duyduğunu bile bile ona sözlü olduğunu söylememiş, sadece itip kakmakla yetinmiş adama duysa duysa nefret duyardı Gökçe. Göz göre göre duygularıyla oynam
