YAZARDAN;
Yıllar 2024 aylar kasımı gösteriyordu. Minik kız bir oraya savruluyor. Bir buraya savruluyordu. Sarışın yapraklar, dökülen ağaçlar bile kızı durduramıyordu. Kestane rengi saçları rüzgarla dans ediyordu. Mezarların başında: Eli tutulunca kafasını elin sahibine çevirdi.
"Dayı, ben onları çok özledim."
"Bende çok özledim dayıcım."
"Onlar bizi izliyorlar demiştin ya, çok üzüldüğümü görüp gelmezler mi?"
"Biz vaktimiz sonlanınca onların yanına gideceğiz. Sen bu laflarını Aren'e demiyorsun değil mi?"
"Dayı ben Aren'e demiyorum ama o bana diyor."
Celil gözlerini Leyla'dan alıp dayı diye koşan Aren' çevirdi. minik çocuk bacağına minik ellerini sarıp;
"Dayıcım Leyla ablama kızma. Ben soruyorum ona, çok özledim annemi."
Celil gözlerini kısarak iki çocukla aynı boya gelmek için e
