Milena
Elimde soğuk metalden yapılmış hançeri tutarak karanlık bir köşede duruyordum. Kalbim hızlı hızlı atıyordu. Hançerin üzerindeki eski semboller, daha önce hiç hissetmediğim bir güç hissettiriyordu. Alex’in güveni, beni bu büyüyü yapmaya iten en önemli neden olmuştu. Derin bir nefes aldım, zihnimde büyü için gerekli kelimeleri tekrar etmeye başladı.
“Ruhların sesi, karanlıkta gizli. Beni geçmişe götür, katilin yüzünü göster!”
Sözcükleri dudaklarımdan dökülürken, gözlerim kapandı ve aniden etrafımdaki dünya kayboldu. İçimde bir boşluk hissiyle dolarken, zaman ve mekan anlamını yitirdi. Gözlerim açıldığında kendimi karanlık bir odada buldum. Karanlık, neredeyse keskin bir bıçak gibi havada asılıydı. Duvarda, altın ışıltılarla parlayan bir ayna vardı.
O an, bir fısıldama sesi duydum.
