Masadan fırladım, annem oğlum ne oldu diye arkamdan bağırıyordu, yukarı kata çıktım. Telefon açtım, ellerim titriyordu.
“Tuğrul Nova Reklamcılıkta çalışan Türklerin adını çabuk söyle”
“Kenan Bey uyuyordum, bir dakika kafamı toparlayayım”
“Çubuk düşün”
“Hatırlayamıyorum, bilgisayarımda yazılıydı”
“Laptopun yanında değil mi?”
“İş yerinde unutmuşum”
“Tam unutacak zamanı bulmuşsun. İş yerine gidiyorum çabuk şifreni söyle”
“Kenan Bey istediğiniz bilgi tam olarak nedir?”
“İki Türk çalışanın ismi”
“Bir saniye, Uğur ve Melike”
“Melike’mi, emin misin?”
“Evet, efendim kızımın ismi olduğu için aklımda kaldı”
Teşekkür edip kapattım… Yine kocaman devasa hayal kırıklığının içine düşmüştüm. Annem yüzümdeki hayal kırıklığının farkına varmıştı.
“Neyin var oğlum, işlerinde problem mi var. Masa
