“Selam!”
Eda'yı arıyordum ama hala ortalıklarda görünmüyordu. Ve şu an tam karşımda hiç tanımadığım bir adam belirmişti. Bu kadar çok insan olacağını tahmin etmeliydim. İfademi soğuk tutmaya çalışarak baş selamı verdim. Adam bu hareketimi görünce birden gülümsedi. Keskin bakışları üzerimde dolanmıştı. Bense kaşlarımı çattım.
“Birini arıyorsunuz galiba?” dedi birden “İsterseniz yardımcı olabilirim.”
Şaşırarak adama baktım. Tabi bunu belli etmemiştim. Yardımmış? Bu adam mı bana yardım edecek? Pek yardımsever bir tipe benzemiyor oysa.
“Bu arada ben Kerem.”
Elini uzatmıştı. Gözlerimi kısarak adamı süzmeye başladım. Uzun boylu, cüsseli, çikolata renginde gözlere sahip kumral saçları olan bir adamdı. Kirli sakalı kendisine baya yakışıyordu. Kendine has bir havası vardı. Keskin bak
