Yüzümü soğuk suyla yıkadıktan sonra ellerimi musluğa dayayarak aynadaki yansımama baktım. Tam gözlerimin içine bakıyordum. “Daha fazla uzatamam!” dedim kendime “Ona yalan söylediğimi söylemeliyim.”
Bunları söylemek kolaydı ancak cesaret etmek zordu. Artık emindim. Ne ara böyle oldu, ne zaman ondan hoşlanmaya başladım bilmiyordum ama ondan çok hoşlanıyordum. Ve o adamın gözünde yalancı duruma düşmek istemiyordum. Yüzümde ki maskemin düşmesini istemiyorsam yarın gidip onun karşında adam gibi bütün olan biteni anlatmalıydım.
Büyük bir nefes alıp verdim.
Gözlerimi kapattığımda bu gün lunaparkta yaşadıklarım canlandı zihnimde. Nedensizce gülümsedim. Said’in küçük bir çocuk gibi bağırması, korkması… Sonra yüzünün yeşil renge dönüşmesi... O haldeyken bana beni öldüreceğini söylemesi ve
