Babasının zoruyla sabahı anca bekleyebilmişti Şiyar. Niran'a gitmek, geri gönderdiği yüzüğün hesabını sormak için debeleniyordu ama babası yüzünden evde kalmış, tüm gece gözünü bile kırpmadan oturmuştu.
Sabah olduğunda ise kahvaltıya oturdu ama suratı asık, elleri sinirden titrer bir haldeydi. Biraz daha sakin kalmalıydı herhalde, yoksa tüm planları suya düşecek, siniri her şeyi ele verecekti.
Annesinin zar zor ağzına bir şeyler tıkıştırmasından sonra babasının sözlerini kulak ardı ederek evden çıktı. Hazırlanmış arabasına ilerlerken daha direksiyona geçmeden beline taktığı silahı çıkardı. Şarjör kısmını çıkarıp kontrol ettikten sonra arabasına binerek gözlüğünü taktı. Güneş gözlüğü ardında kalmış gözleri dikiz aynasını bulurken arabanın arkasında açılan garaj kapısına değil, aynanın y
