Ben çaresiz ağlayıp dururken kapım çalındı. Kimseyi görecek halim yoktu.
“Sonra konuşalım lütfen…” dedim ama kapı açıldı. Babamdı gelen.
“Sadece nasıl olduğunu görmek istiyorum kızım, konuşmak istemezsen sonra da konuşuruz” dedi ve yanıma geldi. Başucumdaki lambayı yakınca yüzünde bir değişme oldu. Endişeliydi zaten, sesinden belliydi ama beni görünce daha kötü oldu.
“Ne oldu yavrum sana?” dedi, konuşmak istemediğimi biliyordu ama kendini tutamamıştı belli ki.
“Baba, ben çok kötüyüm ya” deyip kalktım ve ona sarıldım. Başka bir şey sormadı babam, anlamıştı muhtemelen Gökhan’la ilgili olduğunu. Saçımı okşadı, yüzümü okşadı, sadece sarıldı bana hiç konuşmadan. Ne kadar süre ağladığımı bilmiyorum, sonunda başımı babamın göğsünden kaldırdım. Ona anlatmaya karar vermiştim.
“Bana bir yol gös
