İKİNCİ BAHAR

1.BÖLÜM

1.Bölüm

Kardelen

Babaannem öldükten sonra Hacer anne bana hayatı zehir etti sabah namazında kalkar onlar uyanmadan kahvaltıyı hazırlarım. Herkes tek tek uyanıp kahvaltılarını yapar çıkarlar ama sofraya ben asla oturmam onlar gidince ayakta bir şeyler yerim, hemen evi temizlemeye başlarım.

İlk başta babam bana sahip çıkar sandım ama çıkmadı Hacer anne beni okuldan aldı öğretmenim eve bile geldi ama dinlemediler. Seren üvey kardeşim baba bir anne ayrı ona kimse dokunmuyor okul okuyor her istediği alınıyor. Keşke annem hayatta olsaydı ya da babaannem bana sahip çıkarlardı.

Annemin ailesi babamı istememiş ama annem sevmiş evlenmişler babam hep beni suçluyor ona göre sevdiği kadın öldürdüm.

Okuldan Hakan vardı ailesi yoktu hem yetim hem de öksüzdü. Gizli gizli görüşüyorduk. Beni kurtaracağını söylüyordu. 18 olmama az kaldı bir gün Hacer anne babama konuşurken duydum 35 yaşında bir akrabası varmış evlenip boşanmış, evlenmek istiyormuş beni önermiş başlıkta veririm demiş.

Ben olduğum yerde kaldım ne yapacağımı bilemedim. Babam para lafını duyunca gelsin istesin dedi. Ben onun kızı değimliyim benden neden bu kadar nefret ediyor anlamıyorum.

Sonradan Seren’le konuşurken duydum adam içkici kumarbazın biriymiş ilk karısı onun dayaklarına dayanamamış ailesinin yanına dönmüş ailesin kızına sahip cıkmış ve boşanmışlar.

Ertesi gün Hakan’ la konuştuk doğum günümde kaçacaktık. Reşit olduğumdan kimse bir şey yapamazdı. O akşam herkes yattı gece yarısı olmak üzereydi hemen bir poşet aldım birkaç kıyafetimi annem ve babaannem fotoğrafını aldım gizliden bana komşuların verdikleri paraları aldım yanıma çok değildi ama birkaç gün idare ederdik. Kâğıda ‘sizden kurtuldum’ yazdım ve yatağımı üzerine bıraktım

Yavaşta kapıya yürüdüm ve cıktım arkama bile bakmadım. Hakan köşe başında beni bekliyordu hemen sarıldık birbirimize.

Hakan ‘ hazır mısın sevdiğim? ‘ dedi

‘’ Hazırım’’ dedim ve beraber arkadaşının arabasına bindik Selçuk ağabey mahallenin ağır ağabeyi bizi otogara bıraktı, bizi yolcu ederken Hakan’ a zarf verdi hakan başta kabul etmedi ama zorla verdi.

Otobüse bindik İzmir’ e gidiyoruz Selçuk ağabeyin tanıdığı varmış bize yardımcı olacak.

İzmir’e geldiğimizde Gökhan ağabey bize yardımcı oldu Selçuk ağabeyin askerden arkadaşıymış.

Beraber onlara geçtik annesi babası bizi çok güzel karşıladı. Ertesi gün tekstil fabrikasında görüşmeye gittik Gökhan ağabey servis şoförüymüş.

Fabrikaya işçi alıp bırakıyormuş bize kefil oldu bizde başladık ilk başta zorlandık ama alıştık haftalığımızı alınca onların mahallede ev kiraladık. Mahalleli yardım etti hem beraber evimizi kurduk öyle güzel eşyalar değildi ama bizimde bir evimiz vardı artık.

Sonra gidip belediyede evlendik düğün yapmadık ama mahalleli kıyamamış bize kapının önünde küçük de olsa kutlama yaptım. Akşama camide imam nikâhımız kıyıldı.

İlk sene zorlandık ama kendimizi toparladık beraber çalışarak. Sonra ben hamile kaldım bir kızımız oldu Gonca onunla tamamlandık. İlk başta zorlandık ama başardık kızımızla güzel bir yuvamız oldu.

Bugün kızımın doğum günü 2 yaşına girdi, beraber dışarıda yemek yedik ve onu parka götürdük hava çok güzeldi. Parkta arkadaşlarıyla oynarken yanımıza geldi ve babasında pamuk şeker istedi hakan kızına asla kıyamaz onu kucağına aldı ve bakkala pamuk şeker almaya gittiler.

Bende bankta oturup onları bekliyordum, aniden bir fren sesi ve bir çığlık duydum arkamı dönüp baktığımda kızım ve kocam kanlar içinde yerde yatıyordu.

Ben koşarak yanlarına gittim ambulans geldi hastaneye gittiğimde önce kızımın sonrada eşimin ölüm haberini aldım sonrasını hatırlamıyorum gerisi karanlık ben nasıl yaşacaktım onlar olmadan nasıl olacak bilmiyordum…