Bölüm 40 Sös mü?
Biz beş Emoşzede, sabahın köründe, gelin Tülin'in yattığı odanın bekleme salonunda inci taneleri gibi yanyana dizilmişiz, kimimiz uyukluyor, kimimiz uyuklama boyutundan horlama boyutuna geçmiş ve en son baktığımda Cero'nun aralık kalan dudağının kenarından ağız suyu akıyordu. Kahkaha atmamak için zor tuttum kendimi. Anam bu Ebru ne horluyormuş yav, vallahi kocasına acıdım. Halimiz hem gülünesi hemde içler acısıydı gerçekten. Kulağımın dibinde horlama senfonisi çeken Ebru'yu arada bir dürtüyordum. Anam çekilir dert değil yav! Birce'de benim gibi uyanıktı ve ben Ebru'yu her dürttüğümde kız ister istemez gülüyordu. Ebruş, ben onu dürtünce bir anlığına doğruluyor, "ha.. ne, doğurdu mu?" diye soruyor, ben de "yok kız, çok horluyon," diyince, oda bana,"ha tamam, doğurur doğurur!" diyor,
- Yazar
