Bölüm 22
Kadına bakarken bir an kendimi er meydanına çıkmış bir güreşçi gibi hissettim ve dönüp Aras'a baktım. Uyyhhhh! O gözler yine karanlık iki deliğe dönüşmüş ve bu kızıla, onu bu dünyadan, içinde bulunduğumuz şu andan silip atmak ister gibi bakıyor.. anladım ya ben.. bu kadından gerçekten nefret ediyor... burda bir tehlike yok, en başından beri de hiç olmamış... anladım ve rahatladım. O...her şeyi ile bana... bize ait... ve ben bu kadının oyununu bozarım... ağzına sıçar, bırakırım.. yengeçim ben... bunu biliyor mu acaba? Damarıma basıldığında, düşmanın boynunu kıskaçlarımın içine kıstırıp, kelleyi gövdeden nasıl ayırdığıma dair bir fikri varmı acaba? Ve bu kadın kesinlikle çok akıllı, bir o kadar da tehlikeli... Peki, beni bağlar mı bu?? Kiiimii... Ömo'yu? Kalbim fısıldadı, aklım onayl
- Yazar
