Mavi Yılmaz
Yeşilçam’ın efsanevi repliğinde dediği gibi: “Göster ama elletme.” Gülmeyin, ciddiyim… Hayat da böyle değil mi? Mutluluğu gösterir, sonra hiç göstermemiş gibi devam eder. İşte bu da hayatın cilvesi oluyor sanırım. Hayat, duygularla dans etmeyi seviyor. Bunu bildiğim için sanırım içimde bu sıkıntı, bu karanlık var. Sanki her an bir şey olacak da biz yine eski hâlimize döneceğiz. Ne kadar korktuğumu tahmin bile edemezsiniz.
O kadar masum, o kadar iyi niyetliydi ki… Uykusu bile bunu kanıtlar cinstendi. Bir erkek bu kadar masum uyuyabilir miydi? Uyuyabilirmiş meğer. Ya da tam tersi, insan sevdiğini masum görüyordur belki. Sevdiğim değil mi? Ben onu seviyorum, o da beni. Şaka gibi… Hayatımda gerçekten ilk kez bir erkek, benden hiçbir şey beklemeden sevgisini sunuyordu. Hem de ben
