Gelmişlerdi işte. Kapının açıldığını duydum. Odada bekliyordum, çünkü onları görmek istemiyordum şu anda. Ama eğer şimdi çıkmazsam Ural bana çok kızardı. Yavaş adımlarla odadan çıktım. Annem ve biricik eşi koltukta oturuyordu. Yanlarına yaklaştım. Beni hissetmiş olacaklar ki arkalarına döndüler.
"Hoşgeldiniz, nasılsınız?"
Ural dik dik bana bakıyordu. Bakışlarını fark etmemiş gibi yaptım.
"Hoşbulduk canım, biz iyiyiz. Asıl sen nasılsın bakalım?"
"İyiyim bende."
Bunları en soğuk tavrımla söylemiştim. Ural'ın soğuk bakışlarını hâlâ hissediyordum. Annemde garip bir şekilde izliyordu. Hiç umursamadan geçip oturdum bir koltuğa.
"Esin mutfak hazırlıklarına yardım etmemi ister misin?"
"Gerek yok Ural."
Ama beni umursamadan kolumdan tutup mutfağa götürdü. Annem normalde tepki verirdi, ama
