Nihan ve Bora'nın düğünü üzerinden tam bir hafta geçmişti. Şu an Maldivler'de balayı yapıyorlardı. Bizde her şeyi ayarlamıştık, yarın yola çıkıyorduk. Ural herşeyi çoktan planlamıştı. Yarın ilk uçakla gidecektik. Sabah uyanınca ilk Ural'ın yanağına bir öpücük kondurdum. Ural sersem bir şekilde gözlerini açıp bana baktı. O da gülümsüyordu bana.
"Günaydın yakışıklı prensim, bugün kendini nasıl hissediyorsun bakalım?"
"Gözümü açtığım zaman senin yüzünü gördüm ya, kendimi şu an çok iyi hissediyorum."
Tek kaşımı havaya kaldırarak baktım.
"Bu sözüne inanabilir miyim?"
Başka şansın mı var dercesine bir bakış gönderdi. Sonra kollarını belime dolayarak beni kendine çekti. Elinden kurtulmaya çalıştım numaradan. Ural daha sıkı sarılıyordu.
"Yarın gidiyoruz balayına, artık şu çocuk işini düşün
