***********
Annem halamı dinlemekten başı ağrımış, babam ise Osman Ağabeyin peşinden gitmekten yorulmuştu. Bazen eşlerin olayı zorlamadan gerçekten boşanması gerekiyordu. Aksi takdirde hem kendilerini hem de çevrelerini üzüyorlardı. Annem kanepeye kendini attı.
''Aman Hamide de adama çok yükleniyor canım. Bu kadar da olmaz ki. Sabahtan beri dinle dinle öldürdü beni.''
İnce çorabını ayağından çıkardı. Kızarmış parmaklarını oflayarak ovuşturmaya başladı. Babam boynunu büküp annemi süzdü. İçten gelen 'hıh' sesiyle ayaklandı, ona doğru elini uzattı.
''Gel hanım, gel. Boş ver yansın dünya.''
Bilgisayarından sevdiği bir şiirin şarkısını açtı. Babam aşk adamıydı. Şairdi, yazardı. Okurdu, hem de kana kana su içer gibi okurdu. Sevdiği bütün şiirleri ezberlerdi. Şairlerin hayatına dokunacağı
