Ellerimi masaya koyarak öfkeyle ayağa kalktım. Duyduklarım o kadar gerçekti ki, karşımda ukalaca gülen Aleda'ya bağırıp çağırmamak için zor tutuyordum kendimi.
Bir dakika...
Neden kendimi bunun için tutayım ki?
-Böyle abes bir kararı kim verdi!
Omuz silkerek iki yana salladı başını. Bağdaş yaptığı kollarıyla, buraya geliş amacının kesinlikle beni öfkelendirmek olduğunu yeterince kanıtladı.
Ona istediğini vermiştim.
Kahretsin! Kışkırtmaktaki yeteneğini, sırığı tavlarken kullansaydı eğer şimdiye muhatap olmayacaktık bile.
-Bu şekilde uygun görülmüş. Hem ben de en sevdiğim öğretmenimle bir etkinliğe katılmayayım mı?
Gözüm seğiriyordu. Bu sinirsel tepki, Aleda hayatıma girdikten sonra başlamıştı.
Dudaklarımı birbirine bastırarak burnumdan soluk aldım. İçimde hapsettiğim havayı
